8) Merkezden Uzakta Futbol
Futbolun merkeze değil, yaşanılan yere göre kurulduğu stadyumlar.
Futbol genelde merkeze doğru ve merkezde oynanır. Büyük şehirler, büyük statlar, büyük hikâyeler; hemen hepsi şehrin kalbindedirler. Oysa oyunun asıl ritmi çoğu zaman merkezden uzaklaştıkça değişir. Ulaşım zorlaşır, nüfus azalır, hava tahmin edilemez hâle gelir; futbol ise bu şartlara uyum sağlayarak yoluna devam eder. Bu yazıdaki stadyumlar, oyunun planlara değil coğrafyaya göre şekillendiği yerlerde duruyor.
Eriskay FC: Rüzgârın Açık Bıraktığı Bir Saha (İskoçya)
Eriskay, İskoçya’nın Dış Hebridler bölgesinde, haritaya bakmadan bulunması zor küçük bir ada. Nüfus üç haneli sayılarla ifade ediliyor ve adanın tamamı birkaç kilometrelik bir alan kaplıyor. Futbol sahası da bu ölçekte bir hayatın içine yerleşmiş durumda: çevresi çitle çevrili, tribünsüz, rüzgâra açık.
Sahanın zemini yılın büyük bölümünde futbola elverişli sayılmaz. Kış aylarında kar ve su birikintileri, yazın ise yumuşak ve dengesiz bir yüzey oyuncuları ve futbolun kendisini etkiler. Düz bir saha fikri burada yalnızca teoride kalır; bi korner bayrağı diğerinden daha yüksektedir mesela (üstteki fotoğrafta da seçilebildiği gibi). Topun sekmesi, pasın hızı, hatta aut çizgisine giden bir topun akıbeti her zaman tahmin edilebilir değildir, yukarıda da yazdığım gibi ‘yazlıktaki patates tarlası’ sahaya benzer..
Eriskay FC için asıl zorluk ise maç günü kadro kurabilmektir. Adanın nüfusu sınırlıdır; sakatlık ya da şehir dışına taşınma doğrudan takımın varlığını etkiler (şaka yok, Erasmus’a giden bir öğrenci sıkıntı yaratabilir). Yedek kulübesi çoğu zaman semboliktir. Buna rağmen futbol devam eder. Oyunun ciddiyeti, oynandığı yerin küçüklüğüyle ters orantılı değildir.
Bu saha, futbolun her zaman düzenli bir zemine ya da ideal şartlara ihtiyaç duymadığını hatırlatır. Oyun, doğanın ‘eyvallah’ı kadar oynanır, kalanı ise oyuncuların sabrına ve alışkanlığına bırakılır.
